Armut Yetiştiriciliği

Üretim Miktarı;

Ülkemiz yaklaşık 360,000 tonla dünya armut üretiminde 10.sırada, Dikim alanı olarak ise; 4. sırada yer almaktadır. Ülkemizde son yýllarda Klon anaçları üzerine aşılı fidanlarla kapama sık Dikim bahçe tesisleri yaygınlaşmaktadır. Yetiştiricilikte yaygın olarak kullanılan armut çeşitleri Williams, Santa Maria, Hacı Hamza, Haziran Güzellik, Akça ve Deveci armudu çeşitleridir

Toprak ve İklim İstekleri;

Geniş Adaptasyon kabiliyeti nedeniyle armut Ülkemizin farklı ekolojik bölgelerinde yetişme imkanı bulmuştur. Armut elmaya göre soğuklara daha az dayanıklı, sıcaklık isteği daha fazla olan bir türdür. Ağır, havasız, kireç oranı yüksek alkali toprakları sevmez. Derin. organik maddece zengin, geçirgen topraklar tercih edilmelidir. Armutların 7,2 º C'nin altında toplam soğuklama ihtiyacı çeşitlere göre 800-2.100 saat arasında bulunmaktadır. Düşük soğuklama ihtiyacı olan Erkenci çeşitler Ege ve Akdeniz bölgelerinin 300-800 m rakımlı yerlerinde, diğer çeşitler ise geçit ve iç bölgelerde yetiştirilmelidir.

ANAÇ Kullanımı;

Son yıllarda geliştirilen BA -29, ohf-333, MC, Quince-A, Sydo, Farold 40, Farold 69 ve Pyro-Dwarf gibi bodur ve yarı bodur Klon anaçlarının kullanımı ile farklı toprak ve ekolojik yapılara sahip olan arazilerde sık Dikim armut yetiştiriciliği yaygın olarak yapılmaya başlanılmıştır. Kullanılacak anacın ve yetiştirilecek çeşidin seçiminde arazinin toprak analiz verileri ile o bölgenin iklim verilerinin göz önüne alınması gereklidir. Bodur anaçlar üzerinde 4x1, 2m ile 4x1, 5m, 5x2 ,5 anaçlarda yarı bodur-5x3m, arafat çöğürleri üzerinde 6x6 m, ayva çöğürleri üzerinde 4x3 m aralık ve mesafelerinde bahçe tesisi mümkündür.

Önemli Çeşitler ve Çeşit Seçimi; Akça, Etruska, Haziran Güzellik, Santa Maria, Williams, Kiefer, Abate Fetel, Comice, Konferans, Beurre Hardy, Passe Cressane, Ankara ve Deveci önemli armut çeşitleridir.

Bahçe tesisinde Erkenci, güzlük ve Kışlık çeşitlerin belirli bir oranda bulundurulması, çeşitlerin kış soğuklama ihtiyaçlarının göz önünde tutulması gereklidir. Armut çeşitlerinin kendi ile uyuşmazlığı nedeniyle% 10-15 oranlarında dölleyici çeşide ait fidanların dikilmesi zorunludur.

Terbiye Sistemi;

Armut yetiştiriciliğinde doruk dalli, modifiye lider, kordon terbiye sistemleri kullanılmaktadır. Yarı bodur anaçlar üzerinde sıralar üzeri kullanılarak telli destek sistemi ile kordon terbiye sistemi uygulanması ile elmalarda olduğu gibi sık Dikim bahçe tesisleri yapılmaktadır 1,2-1,5 m mesafeler ise 4-4,5 m, sıra arası.

Hastalık ve Zararlılar;

Ateş yanıklığı, külleme, memeli pas önemli armut hastalıklarıdır. Ervinia Amylovor adlı bakterinin neden olduğu ateş yanıklığı hastalığı armut yetiştiriciliğini sınırlayan en önemli etmendir. Bu hastal sık görüldüğü bölgelerde dayanıklı, yada kısmen dayanıklı çeşitlerin tercih edilmesi, ayva anaçları yerine armut kökenli anaçların seçilmesi gerekir. Önemli armut zararlıları ise; arafat iç kurdu, armut yaprak piresi, armut sülüğü ve kabuklu bitleridir.